Συνταγματάρχης Κων. Δαβάκης-Η τόλμη, η ανυπακοή και πολεμική αρετή του εξέθρεψαν το Έπος του Σαράντα

Συνταγματάρχης Κων. Δαβάκης-Η τόλμη, η ανυπακοή και πολεμική αρετή του εξέθρεψαν το Έπος του Σαράντα

Ο Ιστορικός και θεατρικός συγγραφέας Αντώνης Ξεπαπαδάκος σε ομιλία του που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα του Συνδέσμου Λακώνων «Ο ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ», την Πέμπτη 1/11 απεκάλυψε ότι, ο Συνταγματάρχης Κων. Δαβάκης Διοικητής του Αποσπάσματος Πίνδου είχε συντάξει απόρρητη και αδημοσίευτη Έκθεση Πεπραγμένων του τομέως του, τα κυριότερα σημεία της οποίας, σύμφωνα με τα όσα γράφει και ο ίδιος και ειπώθηκαν στην ομιλία έχουν ως εξής:

1. Ο Συντ/ρχης Δαβάκης είχε προϋπηρετήσει και οργανώσει αμυντικώς τον τομέα της Πίνδου από το 1935 μέχρι
τα τέλη του 1937. Αλλά λόγω του ότι είχε εισπνεύσει ασφυξιογόνα αέρια κατά τον Α΄ Παγ. Πόλεμο το αναπ-νευστικό σύστημα, με τα κρύα της Πίνδου, είχε επιδεινωθεί και εζήτησε 6μηνον αναρρωτικήν άδεια την οποία
το ΓΕΣ την μετέτρεψε σε 9μηνον και εις αυτεπάγγελτον αποστραστείαν.

Και όταν ευρισκόμενος στο Νοσοκομείο επληροφορήθη το γεγονός αυτό έπευσε να δει τον τότε Αρχηγό ΓΕΣ Αντ/γον Αλέξ. Παπάγον, ο υπασπιστής του οποίου δεν τον άφηνε να περάσει στο Γραφείο και έκανε φασαρία. Ακούγοντας το συμβάν ο Παπάγος εκάλεσε τον υπασπιστή του και όταν εκείνος του είπε πως είναι ο Δαβάκης ο ωρυόμενος, του φώναξε: «Να φύγει!…Να φύγει!…». Αλλά στο Γραφείο του Παπάγου έτυχε να έχει παρεισφρήσει ινκόγκνιτο ο Βασιλιάς Γεώργιος και όταν άκουσε το όνομα Δαβάκης, είπε στον Παπάγο: «΄Όχι, όχι, να μη φύγει θέλω να δω αυτόν τον Αξιωματικό». Και όταν εισήλθε ο Δαβάκης ξαφνιάστηκε με την παρουσία του Γεωργίου, χτύπησε τα σπιρούνια του και χαιρέτησε στρατιωτικά ζητώντας συγνώμη. Και ο Παπάγος για να του κόψει τον βήχα, του είπε έντονα: «Το ξέρει Δαβάκη πως ακόμα και ο Μεγαλειότατος είναι πολύ δυσαρεστημένος μαζί σου;»… Και ο Δαβάκης ξαναχαιρετώντας έντονα είπε: «Και ποιός σας είπε Αρχηγέ πως ο Μεγαλειότατος έχει δίκιο:…» και έπεσε βουβαμάρα.

Το τι ειπώθηκε στη συνέχεια δεν κάνει καμμία μνήνια ο Δαβάκης στην ΄Εκθεσή του. Το βέβαιον είναι ότι αποστρατεύθηκε και στο σπίτι του στην Καλλιθέα καλούσε νέους Αξ/κούς και τους ανέλυε τα σχέδια του πως οι Ιταλοί θα επιχειρήσουν εισβολή από τον τομέα της Πίνδου. Και όταν είδε τα σημεία των καιρών να πλησιάζουν, με αναφορά του υπό ημερομηνία 14-2-1939 προς το Α΄ Σ,Σ. υπό τον Υποσ/γο Ι. Πιτσίκα ζήτησε να ανακληθεί ως εθελοντής και να τοποθετηθεί σε μάχιμη Μονάδα.

Το ποίες ενέργειες έκανε ο στρατηγός Πιτσίκας δεν το γνωρίζομε. Ο Δαβάκης όμως ανεκλήθη εθελοντικά και φθάνοντας στο Στρατηγείο της Λαρίσσης του ανετέθη η Διοίκησις του Αποσ/τος Πίνδου και έφθασε στην έδρα του στο Επταχώρι στις 28 Αυγούστου1940, όπου και άρχισε την νέα οργανωτική Οδύσσειά του.

Περιφερόμενος σε ολόκληρον τον τομέα του ανασυντάσσοντας τα ορύγματα και όλα τα άλλα πολεμικά προκαλύμματα, επιστρατεύοντας και τους χωρικούς με λοστούς, φτυάρια και κασμάδες που δεν είχε το Απόσπασμα και για να τους έχει όλους κοντά του πρόθυμους και σε ετοιμότητα, κάθε Κυριακή εσούβλιζε 15-20 αρνιά δημόσια και άρχιζε ο ίδιος πρώτος τον χορό με το τραγούδι «Παιδιά της Σαμαρίνας».

Και το Απόσπασμα του άρχισε να συγκροτείται από επιστράτους της κλάσεως κυρίως του 1933 εκ των περιοχών Τρικκάλων-Καρδίτσης-Λαμίας- Αρκαδίας-Σπάρτης- και Γυθείου. Οι άνδρες του 1ου Τάγ/τος έφθασαν στο Επταχώρι αρχές και του 2ου κατά τις 10 Σ/βρίου. Το 3 Τάγμα κρατήθηκε από την 1η Μερ/χία στη Μόρφη με την ανερμήνευτη αιτιολογία ότι και οι υπόλοιποι άνδρες του Απ/τος θα πάνε στο Τσοτύλι Κοζάνης για ξεχείμανση!

Ενώ το Απ/μα υπήγετο τακτικώς στον στρατηγό Πιτσίκα και κατόπιν αναφοράς του προς αυτόν ακυρώθηκε η παρανοϊκή διαταγή του στρατηγού Βραχνού διοικητού της 1ης Μεραρχίας και η Πίνδος δεν έμεινε ξέφραγο αμπέλι για τους Ιταλούς. Και το Τάγμα τούτο έφθασε στο Επταχώρι στις 27 Οκ/βρίου κατάκοπον και χωρίς να
έχουν διανεμηθεί φυσίγγια στους οπλίτες του και ο ουλαμός των όλμων του, είχε μεν βλήματα αλλά χωρίς τα
προωθητικά φυσίγγια. Δηλαδή οι όλμοι ήταν άχρηστοι. Γι’ αυτό και ο Δαβάκης μετέτρεψε τα στοιχεία των όλ-
μων σε απλούς τυφεκιοφόρους και τους έστειλε στην πρώτη γραμμή στο Ταμπούρι όπου εμάχετο το Τάγμα
Πανταζή.

2. Οι αξιωματικοί του Απ/τος ήταν απόλεμοι εκτός από δύο λοχαγούς και ο Διοικητής της πυροβολαρχίας Ανθ/γός Μπλούτσος της τάξεως του 1940 δεν είχε εκτελέσει ποτέ βολή πυροβολικού.

3. Διετάχθη η ελάττωση της μερίδος τροφής των μεταγωγικών και λόγω της παραμονής των νυσθημερόν στο
ύπαιθρο τα ζώα ήταν εξαντλημένα και ανίκανα προς πολεμικήν δράση.
4. Εφημερίδες των Αθηνών ανήγγειλαν πως αποστρατεύεται η κλάση του 1933 που αφορούσε σχεδόν το σύνολο των οπλιτών του Απ/τος δημιουργώντας μεγάλη αναστάτωση στα τμήματά του.

5. Τέσσερες μέρες προ της ιταλικής επιθέσως διετάχθη ο Διοικητής του Απ/τος να απολύσει τους εντοπίους
ημιονηγούς για να πάνε να οργώσουν τα χωράφια τους!!!… Αλλά αγνόησε την διαταγή για να μπορεί να στέλνει τρόφιμα και πυρομαχικά στα μαχόμενα τμήματά του…
6. ΄Ολες οι αναφορές του Δαβάκη για ενισχύσεις και εφόδια έπεφταν στο κενό. Μάλιστα εκυκλοφόρησε και η
φήμη ότι πιθανόν να μετατεθεί γιατί είχε γίνει πολύ ενοχλητικός για την ανωτέρα Ηγεσία!!! Τα πυρομαχικά
του Απ/τος ήταν άκρως ανεπαρκή. Δεν υπήρχαν εφεδρικά στον Σταθμό Διοικήσεως στο Επταχώρι. Και τα
κιβώτια τούτων υπήρχε διαταγή να μην ανοιχθούν προς της επιθέσεως των Ιταλών, όμως ο Δαβάκης έδειξε
ανυπακοή και δεν τηρήθηκε η διαταγή αυτή, διανέμων τα πυρομαχικά στις μονάδες του.

7. Η 8η Μεραρχία Ιωαννίνων που είχε έναντί της τις τέσσερες ιταλικές Μεραρχίες Σιέρα. φεράρα, Κενταύρων
και Ιππικού, την διέταξε το ΓΕΣ να συμπτυχθή στον ποταμό ΄Αραχθο. Δεύτερον τομέα αμύνης της περί τα
40 χιλ. πίσω, αλλά ο Διοικητής της Υπ/γος Χαρ. Κατσιμήτρος δεν υπάκουσε και διέταξε επί τόπου νυν
υπερ πάντων ο αγών.

8. Ιταλοί Αξιωματικοί με τους οποίους είχε συναντηθεί ο ίδιος ο Δαβάκης στο μέτωπο προ του πολέμου, του είχαν πει πως: «Δεν πρόκειται να γίνει πόλεμος, γιατί οι δύο Κυβερνήσεις τα έχουν βρει, αλλά κάποιοι
διαφωνούντες Αξιωματικοί επιμένουν να κρατούν τις θέσεις τους στο μέτωπο!!!…».

9. Και ο Επιτελάρχης του Τμήματος Στρατιάς Δυτικής Μακεδονίας Συντ/ρχης Γεωργούλης Σπυρίδων, είχε εκμυστηρευτεί σε στενό του κύκλο, πως ο Αρχηγός του ΓΕΣ Αντ/γος Παπάγος του είχε πεί, επιθεωρώντας τις Μονάδες της Κοζάνης αρχές Αυγούστου 1940: «Πηγαίνετε να ρίξετε μερικές τουφεκιές για να τηρήσωμε την
τιμήν των όπλων… διότι το ξέρομε πως οι Ιταλοί είναι πολλοί και θα μπουν μέσα!!!…».

10. Και ο Υφυπουργός Στρατιωτικών Παπαδήμας τον Φ/ριο του 1941 σε τυχαία συνάντηση τους, είχε πει στον ίδιο τον Δαβάκη: «Δαβάκη τι να του πω. ΄Οτι εκάνατε για μένα είναι θαύμα. Εμείς περιμέναμε ο πόλεμος να αρχίσει στην Καλαμπάκα και να τελειώσει στην Λαμία!…» Και ο κ. Ξεπαπαδάκος συμπλήρωσε στο σημείο αυτό. Με την φράση αυτή του Υφ/ργού Παπαδήμα αποκαλύπτεται όλη η πικρή αλήθεια. Κυβέρνηση και Στρ/τική Ηγεσία είχαν μαύρα μεσάνυχτα για τις δυνατότητες μας και το τι γινόταν στο μέτωπο.

Ο Λοχίας ασυρματιστής Καλφακάκος είχε σπουδάσει στην Ιταλία κτηνιατρική ήξερε πολύ καλά ιταλικά και κα-
τάφερε να πιάσει τους διαλόγους των ιταλών στρατηγών στον ασύρματό του που αποκάλυπταν το τρωτότατο
σχέδιο των πολεμικών επιχειρήσεων. Το οποίο προέβλεπε: «Την κατά ένα 24ωρο προπομπή της Μεραρχίας των Αλπίνι Τζούλια η οποία θα επιτίθετο κατά του Απ/ τος Πίνδου εναντίον του Α΄ και Β΄ Υποτομέως του. Θα το διέλυε, και όταν θα έφθανε στο Μέτσοβο θα έρριχνε φωτοβολίδες για να επιτεθούν οι άλλες 4 Μεραρχίες τους Σιέρα, Φεράρα, Ιππικού και Κενταύρων κατά της 8ης Μεραρχίας των Ιωαννίνων. Θα συνελάμβαναν τον Ελληνικό Στρατό και, ως αιχμάλωτον θα μετέφεραν Μονάδες του στη Ρώμη για να κάνει ο Μουσολίνι Καισαρικής αίγλης και τιμής τελετές προς γελοιοποίηση μας».

Με την τρέλλα όμως του Δαβάκη να κάνει αντεπίθεση με ανύπαρκτες δυνάμεις, τους ημιονηγούς του, γιατί
με την επίθεση της Τζούλια σε δύο φάλαγγες του έχει αποκοπεί ο Γ΄ Υποτομέας του, (Τάγμα Αντωνόπουλου)
προς την Κοζάνη και δεν έχει καμμία επαφή μαζί του, συλλαμβάνει εκείνος 530 Ιταλούς αιχμαλώτους και
κανένα πολεμικό Ανακοινωθέν δε το αναφέρει, γιατί είναι παντελώς απίστευτο το γεγονός!!!….
Και αναφερόμενος στο κορυφαίο και ανέλπιστο αυτό γεγονός ο κ. Ξεπαπαδάκος κατέληξε τονίζοντας:

«Ο Δαβάκης με την πολεμική τρέλλα του και ο Κατσιμήτρος με την ανυπακοή του εδημιούργησαν τα ευοίωνα γεγονότα και θεμέλιωσαν το ΄Επος του Σαράντα. ΄Ολους τους άλλους τους έκαναν να παραγκολούν και συνεχίζοντες να λαμπρύνουν τα γεγονότα που εκείνοι οι δύο πρώτοι εδημιούργησαν!!!…»

11. Εις επιβεβαίωση πάντων των ανωτέρω ο κ. Ξεπαπαδάκος ανέφερε ότι: Γράφοντας και παρουσιάζοντας την
εκπομπή των Ενόπλων Δυνάμεων «Επί των Επάλξεων» από την τηλεόραση της ΥΕΝΕΔ περί το 1966 εκλήθη στο τηλέφωνο από τον Συν/χη Αθ. Κορώζη να πάει στο σπίτι του για να του δώσει κάτι. Ανταποκρινόμενος ο κ. Κορώζης του είπε: « Παιδί μου παρακολουθώ τις ιστορικές σου αναδρομές και μ’ αρέσεις πολύ. Και θέλω να σου δώσω το δίτομο έργο μου «Οι Πόλεμοι 1940-41 Επιτυχίαι και Ευθύναι» και αξιοποίησε ότι νομίζεις. Και να σου πω και κάτι που δεν το λέω στο έργο μου, γιατί όταν το έγραφα ζούσε ακόμα ο Παπάγος και επειδή ήμουν Επιτελάρχης του Γραφείου του δεν ήθελα να τον πικράνω. Τι εννοώ;… Δυο τρεις φορές του είπα Αρχηγέ γιατί αφήνομε τον Δαβάκη στην Πίνδο τελείως απρομήθευτον και ακάλυπτον;… Και γύρισε και μου είπε κατηφής και απογοητευμένος. Κορώζη το ξέρεις πολύ καλά. Τρεις φορές εζήτησα από τον Πρωθυπουργό την άμεση ενίσχυση του τομέως της Πίνδου. Δεν εισηκούσθην. Κανονικά έπρεπε να παρετηθώ… εκεί κόμπιασε και συνέχισε μετά από λίγο. Παραίτηση όμως του Αρχηγού ΓΕΣ παραμονές πολέμου, ίσον απώλεια του πολέμου… Κάποιος πρέπει να πληρώσει ως εξιλαστήριο θύμα την ταπείνωση και ντροπή μας… Και αυτός θα είναι ο Δαβάκης, μη μπορώντας να κρύψει την πικρία την συγκίνησή του…».

Και ο κ. Ξεπαπαδάκος συνέχισε. Αυτά μου είπε ο Συν/ρχης Κορώζης προφορικά είπε όλη την αλήθεια. Γιατί
στις σελίδες 186-187 του Β΄ τόμου του έργου του λέει την μισή και την υπόλοιπη την αφήνει να υπονοηθεί.
Αλλά για να την ανακαλύψει και την καταλάβει κανείς πρέπει να γνωρίζει και την απόρρητη ΄Εκθεση του επιτό
πιου Ηγήτορος Συν/ρχου Κων. Δαβάκη. Ας δούμε λοιπόν τι ακριβώς λέει ο Συν/ρχης Κορώζης στις 186-87 σελ.
του περισπούδαστου δίτομου έργου του.

«Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει διαβάσει ή ακούσει ότι ο Στρατάρχης είχε ζητήσει δια την Πίνδο την 1η Μεραρχίαν και ότι η Κυβέρνησις δεν είχεν εγκρίνει την προεπιστράτευσίν της. Δι’ αυτό ευρέθη εκεί ο Συν/ρχης Κ. Δαβάκης με μόνον το ασθενές Μικτόν Απόσπασμα του, το περιλαμβάνον εν Σύνταγμα Πεζικού, μίαν Ορειβ. πυροβολαρχίαν και έναν Ουλαμόν Ιππικού. Κατόπιν της ραγδαίας εκείθεν εισδύσεως της Μεραρχίας των Αλπίνι έπρεπε εις κάποιον να φορτωθή η ποσοτική μας ανεπάρκεια της αμύνης εις τον τομέα της Πίνδου. Προς τα κάτω δεν ευρίσκετο άλλος υπεύθυνος. Η κατωτέρα Διοίκησις, ο Συνταγματάρχης Κ. Δαβάκης, εθυσιάσθη και εκράτησε μέχρις εσχάτων υψηλά την Σημαίαν του.
Η Ανωτέρα Διοίκησις, το Τμήμα Στρατιάς Δυτικής Μακεδονίας είχεν εγκαίρως και εντόνως υποδείξει την αδυναμία μας εκεί. ΄Εμενε λοιπόν η Κυβέρνησις ο Ιωάννης Μεταξάς ο οποίος όταν τω εζητήθη να προεπιστρατευθή η 1η Μερ. και τα ταχθή εκεί, ηρνήθη να εγρίνη το μέτρον. Είναι αληθές βεβαίως αυτό. Είναι όμως συγχρόνως αληθή και τα ακόλουθα. Την νύκτα της 27ης προς την 28ην Οκτωβρίου 1940 εις την Δυτικήν Μακεδονίαν (Τ.Σ.Δ.Μ.) ευρίσκοντο με εμπόλεμον σύνθεσιν. (Δηλαδή σε πολεμική ετοιμότητα) αι ακόλουθοί Μονάδαι:

Τάγματα Πεζικού……. 25 και 5 εφεδρικά στο ΓΕΣ Επί πλέον ευρίσκετο με εμπόλεμον σύνθεσιν η 5η Ταξιαρ.
Πυροβόλα συνοδείας12 …..10 « « Πεζικού εν κινήσει από την έδρα επιστρατεύσεώς της εκ
Ορειβ. πυροβόλα…….42 …..10 « « Θεσσαλίας προς το Μέτωπον με την ακόλουθη σύνθεσιν:
Πεδινά πυροβόλα……20 Τάγματα Πεζικού……. 6
Βαρέα πυροβόλα…….28……..4 « « Πυροβόλα συνοδείας 4
΄Ιλαι Ιππικού……………..2 και 1/3. ΄Ολμοι………………….……8
΄Ολμοι……………………..24

Διατί λοιπόν από όλας αυτάς τας δυνάμεις της Δυτικής Μακεδονίας, ο Δαβάκης να έχει μόνον:
Τάγματα Πεζικού 3
Ορειβ. πυροβόλα 6
Ουλαμό Ιππικού..1 και
΄Ολμους……………..4.

Διότι απλούστατα δεν είχεν εκτιμηθή, ως έπρεπε, ή τουλάχιστον όσων εκ των κάτω υπεδείχθη, η σημασία της κατευθύνσεως ταύτης και από την 22αν Αυγούστου ανεφέρθη εις την Κυβέρνησιν…

Και την ανωτέρω αποκάλυψη και ανάλυση δεν την κάνει κάποιος αδαής ή άσχετος με τα τότε γεγονότα
υπογράμμισε ο κ. Ξεπαπαδάκος, αλλά το δεξί χέρι του Αρχηγού του ΓΈΣ ο εκ ρητών και εξ απορρήτων άμε-
σος βοηθός, σύμβουλός και επιτελάρχης του Συν/ρχης Κορώζης. Αποδεικνύοντας ότι από την πρωΐαν της 28ης Οκτωβρίου μέχρι την 5ην Ν/βρίου η μόνη Μονάδα που μάχεται είναι το Απόσπασμα Πίνδου.

Και ο κ. Ξεπαπαδάκος έκλεισε την εκπληκτικήν και αποκαλυπτικήν αυτήν ομιλίαν του με το ακόλουθο συγκλονιστικό γεγονός, που περιγράφει ο ίδιος ο Δαβάκης και επιβεβαιώνει ο εκτελεστής του τολμηρού πολεμικού εγχειρήματος Διοικητής του 2ου λόχου του Αποσπάσματος Ανθ/γός Σπυρόπουλος Δημήτριος.
Βλέποντας ο Δαβάκης τους Ιταλούς πάνω στον Προφήτη Ηλία Φούρκας είπε: «Αυτοί έχουν χάσει τα νερά
τους. Δεν παίρνεις Σπυρόπουλε μία Διμοιρία να πας να τους μαζέψης;».

Και ο Σπυρόπουλος χωρίς να το σκεφθεί καθόλου έσπευσε να εκτελέσει την προτροπή του Διοικητού του
παίρνοντας μία διμοιρία του λόχου προπορευόμενος των ανδρών του. Βαλλόμενος όμως καταιγιστικώς εξ
εχθρικού στοιχείου πολυβόλων χρησιμοποιώντας εν κρυπτεία το έδαφος πέταξε ο ίδιος μία χειροβομβίδα
και εξουδετερώνοντας τους πολυβολητές όλοι οι υπόλοιποι Ιταλοί παρεδόθησαν άνευ αντιστάσεως.
Και ο Σπυρόπουλος στις προσωπικές σημειώσεις του αυθόρμητα και αυθεντικά συμπεραίνει και λέει:

«Είδα όλους τους Αξιωματικούς, από του Μεράρχου μέχρι του Ανθυπασπιστού. Μέσα σ’ αυτόν τον κόσμο των φαντασμάτων παρουσίαζε μία καταπληκτική αντίθεση το μεγαλοπρεπές ανάστημα του Δαβάκη. Τα ιδανικά για τα οποία μέχρι τώρα είχα πολεμήσει, Πατρίδα, Θρησκεία, Ελευθερία, Εθνική Ιστορία, Τιμή, καθήκον και Οικογένεια
τα έβλεπα να παίρνουν μια συγκεκριμένη μορφή και να βρίσκουν την πλήρη ενσάρκωσή του στο πρόσω
πο του Συνταγματάρχου Δαβάκη.

Από εδώ και εμπρός μόνο προς σ’ αυτόν είχα υποχρεώσεις. Τον επίστευσα σαν υπεράνθρωπον και στο
όνομά του έδωσα όρκο στις αδιανόητες επιχειρήσεις της !ης Ν/βρίου, να νικήσω ή να πέσω διαφορετικά
δε μπορώ ακόμα να εξηγήσω την αναισθησία που έδειξα προς τον θάνατον στη μάχη του Προφήτη Ηλία
Φούρκας. Με λίγα λόγια Ο Δαβάκης εξέθρεψε την Εποποιΐαν της Πίνδου και κατ’ επέκτασιν το μεγαλείο
του Πολέμου 1940-41.».

Και ο κ. Ξεπαπαδάκος θέλοντας να κάνει και ένα πνευματικό μνημόσυνο στον πρώτο πεσόντα μόνιμο Αξιωματικό περαίωσε την ομιλία του προσθέτοντας. Τα ίδια συναισθήματα διακατείχαν και τον Δωδεκα- νήσιο Υπολ/γό Αλέξ. Διάκο που προπορευόμενος των ανδρών του φώναξε: «Εμπρός παιδιά για την Ελλάδα
και για μια Ελεύθερη Δωδεκάνησο!!!….» Και έπεσε στην πρώτη γραμμή του μετώπου εκφράζοντας τον πόθο και καημό όλων των σκλαβωμένων ακόμη Ομογενών μας.

Αντώνης Ξεπαπαδάκος

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί.